Przewodnicząca brytyjskiego dochodzenia w sprawie COVID-19, baronessa Heather Hallett, opublikowała dziś swój trzeci raport, w którym stwierdza, że brytyjski system opieki zdrowotnej „był bliski załamania”. Ostatecznie „poradził sobie, ale ledwo”.
Moduł 3, trzeci z 10 dochodzeń komisji, badał wpływ pandemii COVID-19 na systemy opieki zdrowotnej w czterech krajach. Badał on reakcje rządów i społeczeństwa na pandemię, zdolność systemów opieki zdrowotnej do adaptacji oraz wpływ pandemii na pacjentów, ich bliskich i pracowników służby zdrowia.
Dzisiejszy nowy raport „Wpływ pandemii COVID-19 na systemy opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii” (moduł 3) wskazuje, że Wielka Brytania weszła w pandemię źle przygotowana. Systemy opieki zdrowotnej były już przeciążone i znajdowały się w niepewnej sytuacji. Ta kruchość miała głębokie konsekwencje, gdy kryzys się rozpoczął, zwłaszcza gdy liczba osób poszukujących leczenia COVID-19 zaczęła gwałtownie rosnąć.
Systemy opieki zdrowotnej były przeciążone i bliskie załamania. Pomimo wszelkich starań pracowników służby zdrowia, wielu pacjentów z COVID-19 nie otrzymało opieki, na którą normalnie by trafili, a diagnoza i leczenie pacjentów bez COVID-19 zostały opóźnione. U niektórych oznaczało to, że ich stan stał się nieoperacyjny. Pracownicy służby zdrowia narażali swoje życie, a pandemia miała znaczący i długotrwały wpływ na ich zdrowie psychiczne i samopoczucie.
W szpitalach ograniczenia w odwiedzinach sprawiły, że niektórzy bezbronni pacjenci zostali pozbawieni niezbędnego wsparcia. Niektórzy umierali w samotności. To wciąż ma druzgocący wpływ na osoby pogrążone w żałobie.
Baronessa Hallett wzywa do szybkiego i gruntownego wdrożenia 10 kluczowych zaleceń. Są one niezbędne, aby zapobiec przeciążeniu systemów opieki zdrowotnej podczas kolejnej pandemii.
Ten trzeci raport z brytyjskiego dochodzenia w sprawie COVID-19 dotyczy wpływu pandemii na brytyjski system opieki zdrowotnej. Mogę podsumować ten wpływ następująco: poradziliśmy sobie, ale tylko z trudem.
Systemy opieki zdrowotnej były bliskie załamania. Pracownicy służby zdrowia dźwigali ciężar opieki nad chorymi w bezprecedensowej liczbie. Wiązało się to z ogromnymi kosztami dla nich, ich rodzin, pacjentów i bliskich pacjentów. Załamania udało się uniknąć tylko dzięki nadzwyczajnym wysiłkom wszystkich osób pracujących w służbie zdrowia w Wielkiej Brytanii.
Pomimo tych wysiłków, niektórzy pacjenci nie otrzymali opieki na poziomie, jaki zazwyczaj otrzymują. Ogromne obciążenie systemów opieki zdrowotnej było bezprecedensowe. Osoby w nich pracujące były zmuszone pracować pod nieznośną presją przez wiele miesięcy.
Nie wiemy, kiedy, ale na pewno wybuchnie kolejna pandemia. Moje rekomendacje, rozpatrywane całościowo, powinny sprawić, że Wielka Brytania będzie lepiej przygotowana na tę pandemię. Dzięki temu unikniemy części straszliwych ludzkich kosztów pandemii COVID-19. Wzywam rządy w całej Wielkiej Brytanii do indywidualnej i zbiorowej pracy nad pełnym i terminowym wdrożeniem tych rekomendacji.
A czterostronicowe krótkie podsumowanie Pełna treść raportu jest dostępna na stronie internetowej komisji śledczej w wielu językach i formatach.
Łącznie 95 świadków złożyło ustne zeznania podczas publicznych przesłuchań w ramach Modułu 3, które odbyły się w Londynie jesienią 2024 roku. Komisja wysłuchała pracowników służby zdrowia, decydentów, ekspertów, grup reprezentujących osoby najbardziej narażone na zakażenie COVID-19 oraz osoby, u których w wyniku zakażenia wirusem rozwinął się długi COVID-19. Komisja wysłuchała również obecnych i byłych polityków wysokiego szczebla, czołowych naukowców, kluczowych pracowników służby zdrowia oraz urzędników państwowych.
Przeczytaj całość Oświadczenie przewodniczącego
Oto niektóre wnioski baronowej Hallett:
- Chociaż ministrowie zdrowia twierdzili, że Wielka Brytania nigdy nie osiągnęła stanu przytłoczenia, „przytłoczenie było ewidentne”. Poziom opieki nad pacjentami był niższy, a pacjenci nie zawsze otrzymywali opiekę, której potrzebowali, mimo wysiłków personelu medycznego.
- Presja była momentami nie do zniesienia i trwała przez kolejne fale wirusa. W obliczu pandemii systemy opieki zdrowotnej zmagały się z małą liczbą łóżek szpitalnych, wysokim obłożeniem łóżek, dużą liczbą wakatów i absencji chorobowej, co sprawiło, że od samego początku znajdowały się w niepewnej sytuacji.
- Początkowe wytyczne dotyczące zapobiegania zakażeniom i ich kontroli były wadliwe ponieważ założono, że COVID-19 rozprzestrzenia się drogą kontaktową, a nie wzięto pod uwagę, w jakim stopniu wirus rozprzestrzenia się również drogą aerozolową.
- Dostawy środków ochrony osobistej (PPE) były szczególnie ograniczone na początku pandemii, powodując, że pracownicy służby zdrowia czasami pracują w niewystarczającym i nieodpowiednim sprzęcie ochrony osobistej, narażając siebie i swoje rodziny na ryzyko, opiekując się pacjentami.
- Usługi 111 nie były w stanie sprostać poziomowi zapotrzebowania. Zapotrzebowanie na porady i informacje na temat COVID-19 drastycznie wzrosło, szczególnie na wczesnym etapie pandemii.
- Czas oczekiwania na karetki pogotowia wydłużył się. Czas oczekiwania nawet na najbardziej zagrażające życiu wezwania wydłużył się, a niektóre służby pogotowia ratunkowego uciekały się do pomocy wojska, aby upewnić się, że nie występuje poważne ryzyko utraty życia.
- Ograniczenia w odwiedzinach sprawiły, że wielu pacjentów zmarło bez poczucia komfortu, jakie daje otaczanie się bliskimipodczas gdy pacjenci w trudnej sytuacji, tacy jak osoby cierpiące na demencję lub niepełnosprawność intelektualną, dzieci przebywające na oddziałach szpitalnych zdrowia psychicznego, a także kobiety korzystające z usług położniczych, zostali pozbawieni niezbędnego wsparcia.
- Publiczne przesłanie „Zostań w domu, chroń NHS, ratuj życie” mogło nieświadomie przekazać wiadomość, że opieka zdrowotna została zamkniętaprzyczyniając się do spadku liczby zgłoszeń do szpitali nawet w przypadkach zagrażających życiu, takich jak zawały serca.
- Zdrowie psychiczne personelu medycznego zostało poważnie zagrożone, przy czym wiele z nich wykazywało objawy zespołu stresu pourazowego, podczas gdy wypalenie zawodowe było powszechne.
Przewodniczący uważa, że wszystkie zalecenia Modułu 3 powinny zostać wdrożone w całości i terminowo. Komisja Dochodzeniowa będzie monitorować wdrażanie zaleceń w trakcie swojego trwania. Podsumowując, komisja śledcza zaleca:
- zwiększanie możliwości w zakresie opieki doraźnej i ratunkowej i zapewnienie szpitalom możliwości wdrożenia rozwiązań zwiększających przepustowość;
- wzmocnienie organu odpowiedzialnego za profilaktykę i kontrolę zakażeń, poszerzanie składu w celu usprawnienia procesu decyzyjnego i udoskonalenia samego doradztwa;
- ulepszanie gromadzenia danych, umożliwienie łatwiejszej identyfikacji osób najbardziej narażonych na ryzyko zakażenia i dokładniejsze rejestrowanie zgonów pracowników służby zdrowia;
- promowanie ujednoliconego procesu i dokumentacji planowania opieki wstępnej, rejestrowanie preferencji pacjentów odnośnie przyszłej opieki i leczenia;
- zwiększenie wsparcia dla pracowników służby zdrowia, poprawa retencji i zwiększenie odporności; i
- wydawanie wskazówek mających na celu pomoc decydentom, zapewnianie jasnych kryteriów podejmowania decyzji klinicznych na wypadek całkowitego wyczerpania zasobów opieki krytycznej.
Pełną listę zaleceń komisji śledczej można znaleźć w pełny raport.
Komisja Śledcza opublikowała zalecenia dotyczące Modułu 1 i Modułu 2. Baronessa Hallett z zadowoleniem przyjmuje dotychczasowe działania czterech rządów Wielkiej Brytanii i ufa, że wszystkie pozostałe zalecenia zostaną wdrożone szybko i w pełni. Postępy we wdrażaniu zaleceń można śledzić na stronie Strona zaleceń dotyczących monitorowania zapytań na stronie internetowej komisji śledczej. Komisja spodziewa się otrzymać kolejną aktualizację postępów w maju 2026 r.
Moduł 3 był pierwszym, który opublikował nagrywać w ramach ćwiczenia „Every Story Matters” (Każda historia ma znaczenie), w którym udział wzięło ponad 32 000 osób. „The Healthcare Record” przedstawia osobisty wpływ pandemii w dosadny i często przygnębiający sposób.
Kolejny raport komisji śledczej – skupiający się na opracowaniu szczepionek przeciwko COVID-19 i wdrożeniu programu szczepień (moduł 4) – zostanie opublikowany w przyszłym miesiącu, 16 kwietnia 2026 r. Kolejne cztery raporty obejmą moduły od 5 do 9, a raport końcowy, moduł 10, ma zostać opublikowany najpóźniej latem 2027 r.
Przeczytaj pełny raport z modułu 3, W skrócie I inne dostępne formaty na naszej stronie internetowej.